De zoadmarchand

Vandaag zondag met de club meegereden met een klein hartje. Het ging eigenlijk redelijk goed. Alles bij elkaar deze week 250 km gefietst. Nu starten met lopen ....

De kop is eraf, de kniebehandeling voelt goed aan. Eerste training sinds augustus, langzaam opbouwen  en voelen wat het verschil is tussen een behandelde knie en een nog te behandelen knie.

Week 43.xls

Danilo di Hoembeca si prega di Giro D'Italia, nog 8 dagen rusten en we vliegen erin, si,si,si

http://www.youtube.com/watch?v=6sSqFgvL244http://

Afgelopen Zondag, op de sterk bezette veldloop 'chirocross Leest' , voorbereidings wedstrijd van het internationale veldloopcriterium AWE was ik getuige van een unieke prestatie van mijn trainigsmakkers, clubgenoten. Na een loodzware wedstrijd door de bossen van Leest, ploeterend door de zware polderklei langsheen de oevers van de Zenne, een compleet podium met clubmakkers en daarachter nog enkele ereplaatsen. Het werd me effe teveel,met tranen in de ogen en een droge keel heb ik nog snel een foto kunnen schieten van de podium ceremonie. Lachende gezichten zwaaiend met de sportdrank in de hand voelen ze zich onoverwinnelijk, de gladiatoren van het slijk.

Gelukkig weten ze raad met droge kelen in Leest, het was een hele troost.

Mijn revalidatie is begonnen, eerst nog efkes goed afzien. Mijn chronische ontsteking vol gespoten met vergif zodat alles goed is ontstoken en dan de volle behandeling met een leger vraatzuchtige soldaten die alles wat slecht is in mijn knie genadeloos liquideren. Het doel is terug actief te zijn binnen een maand.

Ik lig een paar weken sportief buiten strijd en ben een paar ( of meer) maanden niet meer op mijn blog geweest. De voorbije jaren hebben mijn knieën vaak parten gespeeld. Dit heeft een behoorlijke invloed op mijn dagelijks doen en laten. De ups en downs gingen vaak samen met mijn prestaties en sportbeleving volgens de pijn die ik voelde in mijn knieën. Een andere dokter, nieuwe inzichten en betere vooruitzichten(behandeling) brengen opnieuw licht aan het einde van de tunnel. Hopelijk kan ik terug pijn vrij trainen eind oktober, ik hoop dat ik mijn energie onder controle kan houden. Ik wordt gek zonder sport en wil los door de muur knallen...... 

De voorbije weken goed kunnen trainen maar op wedstrijd lukt het niet. Afgelopen zaterdag op de 10 km van Mechelen iets meer dan 42 minuten en dat vind ik te traag. Het grootste probleem zijn mijn knieën, de pijn tijdens de opwarming en na een inspanning vreet aan mijn moraal. Het is een oud verhaal dat steeds terug komt na enkele weken looptraining en het zal nooit meer weggaan. Ik heb al foto's laten nemen en ik weet wat dokters gaan zeggen maar ik kan het (nog) niet laten om te lopen. Ik doe het graag en wil graag bij de loopfamilie blijven maar zoals het geweest is zal het nooit meer terug komen. Het is simpel, mijn knieën zijn versleten...  

  Dat ik ook nu tijdens het fietsen begin pijn te voelen brengt mij in een lichte vorm van paniek. Vertel dat maar eens aan de jongens die deelnamen aan de helleklassieker, wat is pijn ?

watch?v=W1QXKjc1nLY

Ondanks de wat tegenvallende Pegasusloop vorig weekend heb ik deze week kwalitatief goed kunnen trainen. Deze week door omstandigheden geen intervaltraining maar 3 rustige en 1 snelle duurloop. Afgelopen donderdag had ik er zin in en dan vlieg ik erin vanaf de start, een eerst tinteling van de echte loopbenen? Vrijdagavond na een zwaar menu en even zware fles rode wijn een oproep om de RVV te rijden. Het onnuchtere verstand zij ja en de volgende ochtend stond ik met knikkende knieen in Ninove om de 140 km te rijden. Aangezien ik nu meer loper ben dan fietser heb ik steeds met de nodige reserve alle hellingen aangepakt en op de echte hellingen zoals koppenberg, paterberg, de muur stond iedereen met voet aan de grond. Jammer, want de weersomstandigheden en de benen waren goed om vlot boven te geraken. Het viel echt op dat iedereen en de politie en seingevers ervoor zorgden dat alles goed verliep. Zelden gezien de disciplinne bij de fietsers om netjes op de fietspaden te blijven en de richtlijnen te volgen van de seingevers. Ik heb vaak al andere toestanden gezien en ik vond het zeer aangenaam als fietser om in deze omstandigheden te fietsen. Er is één zaak die ik zal onthouden van deze RVV, ik heb al veel toerritten gereden waaronder verschillende malen de RVV van de VWB op 1 mei. Nog nooit had ik blaren op de binnenkant van mijn handen als gevolg van de vele lange kasseistroken. Ik heb dan misschien wel bureaupollekes maar blaren op handen na fietsen is ongekend. Een filmpje van mijn favoriet team is te zien op één van de langere smerige stroken, geef mij maar de korte pijn op de vele hellingen!!!

Ha_px5LPSA4   

Ik zit op schema, al iedere maand sinds nieuwjaar is er een kilootje verdwenen.     

Afgelopen zondag deelgenomen aan de Pegasusloop te Londerzeel. De loopomstandigheden waren goed, een lichte bries en verder aangename tot warme temperaturen voor de tijd van het jaar. Prima omstandigheden voor een goede prestatie maar ik voelde al tijdens de opwarming dat het niet goed draaide met de benen. Op zich niks speciaal, voor een wedstrijd heb ik altijd het gevoel dat er van alles verkeerd zit en tijdens de wedstrijd valt het dan soms goed mee. Vandaag was dat niet het geval, ik was voorzichtig gestart en na een 2-tal kilometers ben ik beginnen koers lopen. Al gauw vormde er zich achter mij een groep die zich door mijn tempo lieten meedrijven.

foto Jos Decubber

Na een 5-tal kilometer zorgde dat voor een verbrokkeling en begon ik behoorlijk spijt te krijgen van mijn overmoedig loopgedrag.

Foto Jos Decubber

Ik kon het tempo niet volhouden, volgens mijn polar zat ik rond de 4'/ km waarmee ik in het verleden geen problemen mee had maar dat was nu niet aan de orde. Na 7 kilometer kwamen de geloste allemaal terug en tijdens de laatste 2 kilometer was echt afzien. Dit had ik niet verwacht dat ik zo zwaar zou terugvallen, de voorbije weken wat meer kunnen lopen en fietsen en misschien iets teveel gedaan?

Foto Jos Decubber

Mijn doel voor deze jogging was te eindigen tussen de 40' & 41', dat is niet gelukt. De laatste 1,5 kilometers waren zeer zwak. Er is nog veel werk aan de winkel en de 10 miles van antwerpen zijn niet veraf meer.

Pegasusloop_2011_Uitslag_10km_Heren.pdf 

Op donderdag staat er steeds een pittige duurlooptraining op mijn programma maar ik heb er verstandig aan gedaan om een rustige duurtraining in te lassen. Mijn knieën pruttelde wat tegen maar het liep verder redelijk goed. Zaterdag Ename Classic gereden (114km), in realiteit waren het er 106 km maar het was voldoende voor mij. Ik heb me rustig gehouden en meer dan ik gewoon ben me verscholen in de groep. Dat was niet moeilijk, er waren volgens de organisatoren ruim 4500 inschrijvingen en het lange wachten bij de inschrijvingen heeft er zeker voor gezorgd dat er een heleboel zijn vertrokken zonder zich in te schrijven! Er waren er dus genoeg om bij in het wiel te kruipen al zaten we vaak achteraan in de groep aan de rekker. Jammer dat ik op het einde in contact kwam met een andere renner die zwaar ten val kwam. We hebben hem verder geholpen maar zijn voorwiel had enkele gebroken spaken, gelukkig was het op minder dan 5 km van de aankomst. Vandaag Zondag voelde ik weinig problemen van de rit van gisteren en ging ik voor een lange duurloop. Ik heb gisteren eindelijk eens batterijen gekocht voor mijn Polar loopregistratie en vandaag kan ik in detail vertellen dat ik 14,91 km gelopen heb, tijd 1uur 12' 25", gemiddeld 4'50"/km. Ik ben vooral blij dat ik net als vorige week na een fietsrit van ruim 100 km de volgende dag ruim een uur kan lopen en vooral vandaag ging het heel vlot. Laat de zon maar schijnen het werkt !!  

De conditie gaat in stijgende lijn maar het heeft gevolgen. Gisteren 2 x 2000 m. en 1 x 1000 m. interval training na een twee-daagse vergadering. Het was trekken en sleuren met voor mij redelijke tijden: 7' 56" , 7' 53" en voor de duizend 3'38" . De gevolgen vandaag, een linker knie maat S en een rechter knie maat XXL. Het vele lopen en fietsen eist zijn tol, we zullen het maar rustig aan doen de komende dagen. Zaterdag Ename classic 110 km fietsen! 

De goesting om te schrijven op deze blog loopt (letterlijk) samen met de goesting/mogelijkheden om te trainen. De voorbije weken gaat het terug in de goede richting. Het was niet dat de goesting die verdwenen was de voorbije maanden( jaar) maar soms zijn er andere prioriteiten in het leven. Afgelopen weken terug gestart met wekelijks 1 keer interval training. De tijden zijn nog niet vatbaar voor publicatie maar de progressie wakkert opnieuw de ambitie aan. Het gevoel is goed en ik zeil volop de golven van het leven!

Ik heb deze week nieuwe loopschoenen gekocht en zal dit weekend voor de 35ste keer beginnen aan nieuwe come back. 79kg - 4 kg here I come !!!

I (will) run met de tekstballonnetjes op de juiste hoogte als nooit tervoren.

watch?v=h_i89w8I1Mk&feature=related

Zaterdagochtend 9.00 uur gooi ik een grappig filmpje op de vriendjessite voor ik ga trainen. Klassieke blooper van iemand die valt en ik vond het redelijk grappig. Tijdens de training zaterdagochtend 10.30 u.valt ondergetekende los op zijn ribbenkast(je) en na 4 dagen doet dit nog steeds behoorlijk pijn. Ik zal nooit meer filmpjes van vallende mensen downloaden.

Maar ik ga nu toch slapen, veel kan er mij nu toch niet meer overkomen als ik richting bed ga.

Ik ga niet teveel klagen over mijn voetkwetsuur van de afgelopen weken. Na 2 weken volledige rust, m.a.w. niet lopen, ben ik dit weekend voorzichtig gestart met op vrijdag 15 min. en zaterdag 45 min. joggen. Geen pijn, ook niet de volgende ochtend, tijd dus om de draad weer op te pikken. Als compensatie voor het lopen heb ik deze week alle dagen gefietst, vaak in de garage op de rollen. Saai maar het resultaat hebben ze vandaag wel gevoeld tijdens onze wekelijkse clubrit. We hebben er nog eens een ouderwetse lap op gegeven. Een mooie afsluiter voor mijn fietsseizoen en hopelijk ben ik vertrokken voor een vettig crosseizoen. Als het toch niet zou lukken met het lopen kan ik nog altijd een MTB aanschaffen.

De avonden beginnen opnieuw langer te worden, jammer genoeg. Voor mij terug het moment om wat leven in dit forum te blazen. De gebeurtenissen van de afgelopen maanden komen misschien nog aan bod of misschien niet. Voorlopig hou ik het simpel voor mezelf met wat simpele muziek. Wat poëzie voor de lange avonden ....

Slapen en ik zit op mijn fiets in de Pyreneeën. Het wordt waarschijnlijk afzien tijdens het klimmen en bibberen tijdens de afdalingen. De conditie evolueert naar de goede richting. Afgelopen voorjaar 4 kg verzwaard maar daar heb ik de voorbije weken de helft kunnen aftrainen. Vooral dank zij het lopen blijft de weegschaal wat vroeger hangen. Het zal nodig zijn want op 18 juli is het d-day.

Ik hield geweldig van de stem van Wouters, ik luisterde liever naar zijn stem en beleving van de koers/wedstrijd via de radio dan levende beelden op TV. Mijn deelneming aan de familie. 

Ik had er maandagavond niet veel goesting in, begin dit jaar van zodra bekend werd dat de Pixies naar Antwerpen kwamen hadden we reeds ticketten besteld. Dan sta je er niet bij stil dat het optreden op een maandag avond valt en dat je een drukke dag had en je eega de volgende dag een nog drukkere dag in het vooruitzicht heeft. Eenmaal in de wagen richting sportpaleis begint toch stilaan de click te komen, de kids trekken hun plan, alles is geregeld voor de volgende dag en we zijn op weg naar het optreden van de Pixies. Eenmaal aangekomen blijkt dat we niet alleen zijn maar zien een redelijk enthousiast publiek van voornamelijk 30 & 40 plussers. De maandag blues viel stilaan van onze schouders en onze effectieve leeftijd begon langzaam maar zeker te dalen naar een subjectieve leeftijd van ong. 30 of 22 ??? We gingen naar onze plaatsen en zagen dat de boel helemaal was uitverkocht. Het voorprogramma hebben we grotendeels gemist maar we zijn goed op tijd voor de hoofdact. Ik ben een redelijke fan van de Pixies maar van zodra het concert begon had ik de indruk dat het publiek vooral bestond uit echte fans. De sfeer zat er vrij snel in en tilde het optreden naar mate het vorderde naar een hoger niveau.  Die ouwe mannen en vrouw voelde dat perfect aan en gaven er een serieuze lap op. Het was een best off optreden maar ik denk dat daar niemand rouwig om was. Als je het op deze overtuigende manier brengt bezorg je heel veel mensen een leuke avond en dat was het zeker !!!!

Zonder looptraining de afgelopen weken meegedaan met de 10 km van Elewijt. Een getraind lichaam laten afzien = genieten. Een ongetraind lichaam laten afzien = afzien.

1 Ding is zeker, ik zal de komende weken terug wat meer mijn loopschoenen uit de kast halen, het is nodig.  

De voorbije dagen te veel, te lang moeten rijden met de wagen. Mijn grootste probleem, hoe langer ik onderweg ben hoe sneller ik begin te rijden tot de flits gaat. Dan vloeken en tieren dat het weer geld gaat kosten.

Vrijdag nieuwe loopschoenen besteld, zit te denken aan een nieuwe fiets. Stilaan maar beginnen met te trainen voor de augustus duatlons?

Favoriete Top Gear presentator:

Ik heb veel te vertellen maar te weinig tijd om te schrijven of te typen. Kom anders nog ne keer terug als 't me beter past, voorlopig geniet ik liever van de buitenlucht dan te zitten achter de computer. Tot na de zomer.

Gisterenavond met mijn vrouw op stap geweest naar een optreden  van de Scene. In de oergezellige Stadsschouwburg van Mechelen met zijn zacht rood fluwelen zetels, een mooie locatie om te genieten van cultuur. Ze hadden blijkbaar de thermostaat vrij hoog staan want het was erg warm in de zaal en met de melancholische intieme muziek van Thé lau viel ik in een diep ontspannen roes. Had ik in bed gelegen ik was vertrokken en dat is positief bedoeld richting de Scene. Het was mooi, ontroerend en naarmate het optreden vorderde werden we wakker geschud door een stel doorwinterde oude rakkers die met plezier op het podium stonden te spelen.  In het begin van het optreden waren er technische problemen waardoor er wat moest geïmproviseerd worden en dat was misschien wel de extra click dat publiek en band zo naar mekaar toe groeiden, meer dan gemiddeld. The Scene heeft zo een arsenaal aan goeie nummers dat je wel kon raden dat op het einde heel de zaal stond te springen op meezingers als Blauw, iedereen is van de wereld, etc.. 

Persoonlijk vond ik dit het mooiste nummer van de avond,

En er is teveel verlangen en er is te weinig tijd ....

Don Corleone is trots op zijn jongens !!!

We zitten een hele week met een Italiaans student op ons kot. Knappe kerel en het testosteron gehalte knalt hier door het plafond. Belofte volle keeper bij Empoli en hevige supporter van Milan. Als Mechelen supporter is Milan een ploegske (je moet effe scrollen tot mrt 1990) dat we aankonden. Voor de rest zijn we allemaal in de ban van Italie.

Viva Malinois,

Het fietsen gaat geweldig, ik snap er niks van. Tot op heden heb ik ong.  500 km gefietst en het rolt als een trein. De konditie moet wel het gevolg zijn van het lopen van afgelopen winter. Andere jaren heb ik meer tijd nodig om te omschakelen van loper naar fietser maar dit jaar gaat het een beetje te vlot. Misschien hebben de echte fietsers te weinig km-ers kunnen rijden om me pijn te doen, dit kan natuurlijk ook. In ieder geval, ik geniet ervan, binnenkort komen de echte voorjaarsklassiekers eraan en dan begint het echte werk. Persoonlijk heb ik graag een beetje tegenwind, niet te warm en een beetje regen. Lang leve de flandrien.  

Binnenkort de E3-prijs, het beste alternatief voor de veel te drukke RV Vlaanderen.